Een kleine 600 kilometer ten noorden van Bangkok vinden we onszelf terug bij een exclusieve Jewelry Store, de eerste die zich in Thailand certificeerde voor de ISO 9002 standaard. Na uitgebreid verwelkomd te zijn, bekijken we in deze Gems Gallery eerst het atelier alwaar juwelen worden bewerkt of geslepen, bijvoorbeeld voor een birth stone. Elke maand heeft namelijk z’n eigen steensoort. In de volgende ruimte lijkt het wel of een ieder van ons die een juweeltje met interesse bekijkt door het geüniformeerde personeel wordt gestalkt, maar het blijkt om een bereidwillige service te gaan om ons verschillende sieraden te laten zien en ons te wijzen op de gecertificeerde en levenslange garantie...
Hierna brengt de bus ons naar Silk Farm Piankusol, alwaar de levensloop van een zijderups wordt doorlopen. De zijdelarven krijgen moerbeiblad te eten, zodat ze in hun latere leven (enkele weken later) als ze volgroeid zijn tot zijderups een cocon kunnen spinnen. Deze cocons moeten redelijk snel worden afgerold, want als de rups zich ontpopt, wordt de zijdedraad beschadigd. Zeer heet water doodt de rups, waarna de zijdendraden loslaten en ineen gedraaid worden tot een enkele, sterkere draad.
De zijde-industrie concentreert zich in het noordoosten van Thailand, voornamelijk omdat de grond zich goed leent voor de verbouwing van moerbei, het hoofdmenu van de zijderups. In deze streken wordt zijde nog op traditionele wijze gemaakt, door een aantal dames met een weefgetouw, wat resulteert in handgeweven zijde.
Na de fabriek komen we in de winkel met een enorm assortiment aan overhemden, blousen, stropdassen, badjassen, kimono's, mantels, colberts, pantalons en zelfs driedelige pakken, maar ook dekbedovertrekken en dat allemaal van Thai silk.
‘s Avonds worden we met busjes afgezet op de Chang Klan Road, in de binnenstad van Chiang Mai, voor de meest beroemde night shopping voor toeristen. Deze dagelijkse avondmarkt houdt de belangrijkste straat aan beide zijden bezet met kraampjes van 18.00 tot 24.00 uur. Het is er een drukte van belang en de meest uiteenlopende souvenirs zijn hier te verkrijgen, zoals bewonderenswaardige drieluiken.
Oorspronkelijk bestond de avondmarkt uit een aantal stalletjes, dicht bij de hotels. Tegenwoordig is een groot aantal gehuisvest in een permanente winkelhal. De drukte en het aanbod van de producten waaronder levensechte schetsen maken het bezoek aan de Chiang Mai Night Bazaar een kostbaar tijdverdrijf. Zoals we al gezien hebben en nog zullen zien gedijt deze hoofdstad van het noorden dankzij de kunstnijverheid die hier talrijk wordt tentoongesteld en waarop toeristen proberen af te dingen, omdat dat nu eenmaal gebruikelijk is.
Al dwalende door het Thaise nachtleven zoeken we voor de terugweg een tuktuk en proberen af te dingen naar ongeveer honderd baht. Met razende snelheid vliegt onze chauffeur met zijn gemotoriseerde riksja naar het door ons genoemde hotel. Deze typisch Thaise driewielertaxi gebruikt voor de aandrijving een tweetaktmotor die een karakteristiek toek-toek geluid voortbrengt.
We bezoeken het New Life Center in Chiang Mai. Dit is een door de kerk ondersteunde stichting die vrouwen opvangt die gevaar lopen of reeds slachtoffer zijn van dwangarbeid of van seksueel, psychisch of emotioneel misbruik. Ze kunnen in dit opvanghuis afstand nemen van de angst wat er in hun leven heeft plaatsgevonden en dat dit de rest van hun leven zal beïnvloeden. Ze worden mede bepaald rondom het bezielende evangelie van Jesus Christ.
Jonge meisjes die gedwongen werden tot kindprostitutie, voornamelijk afkomstig uit etnische minderheden (bergstammen), zijn hier opgevangen. Het programma biedt hen een beroepsschool om een vaardigheid aan te leren om zo zelfstandig te kunnen functioneren. In de winkel is onder andere te zien uit welke stammen deze vrouwen komen; bijvoorbeeld uit de belangrijkste etnische groep, de Karen.
Vanuit ons hotel rijden we gelijk over de Huai Kaew-weg naar een drukbezochte berg, de Doi Suthep. De weg kronkelt zich met talloze scherpe bochten steil omhoog, waarbij de chauffeur goed moet oppassen. We worden afgezet bij een gigantische gong waarnaast een monnik in kleermakerszit de wacht houdt over de hoge tempel.
Met de kabelbaan brengen we een bezoek aan de Wat Phra That Doi Suthep op de tweede top (1073 meter) van de gelijknamige berg. Deze in 1383 gebouwde tempel is één van de meest vereerde boeddhistische heiligdommen van Noord-Thailand. Eénmaal boven hebben we een prachtig panorama over de roos van het noorden, Chiang Mai.
Rond de tempel bevinden zich vele klokken. Deze miniatuurklokken werden oorspronkelijk gebruikt om op te roepen voor gebed, maar tegenwoordig worden toeristen uitgedaagd om binnen een halve minuut alle klokken te laten luiden door al bukkend de klepels aan te raken. We lopen verder rondom de tempel en bewonderen de bloeiende bougainville die haar pracht hier tentoonstelt.
Na een ronde over het tempelcomplex komen we bij de ingang van de eigenlijke tempel. Na het uittrekken van de schoenen lopen we de trap op en betreden de binnenplaats. Hier zien we onder andere wierook en lotusbloemen die als offer dienen.
Daarna lopen we langs een model van de smaragdgroene Boeddha, welke omgeven is door diverse andere beelden. We lopen de 16e-eeuwse wihan binnen en aanschouwen een verzameling boeddha’s, waarvan één met kop en schouders boven de andere uitsteekt. Dit soort gouden boeddha’s zijn de belangrijkste van het tempelcomplex.
In het centrale deel van dit complex kijken we naar de met gegraveerde platen goud bedekte 24 meter hoge chedi, dit is een hoge en puntvormige overkoepeling waar vaak relikwieën van monniken en andere boeddhistische leermeesters worden bewaard. Deze chedi rust op een sokkel van 12 meter breed; de sokkel is versierd met vier schitterend vergulde en gedecoreerde parasols.
We verlaten deze bergtempel via de lange monumentale trap met 304 treden. Onderaan eindigt de trapleuning in een naga, dit is een rijkelijk versierde waaier in de vorm van een cobra. Volgens oude geschriften dienden deze slangen met drakenkoppen als bescherming voor Boeddha als hij aan het mediteren was. Beneden komen we aan in een drukte van jewelste; tientallen souvenirstalletjes schreeuwen om aandacht.
De rondreis biedt ons een verkenningstocht door Bor Sang en San Kamphaeng. Deze plaatsjes, even buiten Chiang Mai, staan bekend om hun handwerkslieden. Bij de parasolfabriek zien we hoe op authentieke wijze papier wordt geschept en krijgen we uitgelegd hoe parasols worden gemaakt en beschilderd. Voor weinig baht is het ook mogelijk om op je kleding of tas een klein kunstwerk te laten schilderen.
Naast parasols worden er ook sierwaaiers gemaakt. Deze worden gemaakt van zijde of geolied papier dat over van bamboe gemaakte frames wordt gespannen, en met de hand beschilderd met landschappen of bloemmotieven. Naast de fabriek staat de grote winkel waar allerlei kunstzinnige waren worden verkocht.
De volgende stop betreft een leerfabriek. Vooraleerst krijgen we een uitgebreide uitleg over de diverse huiden die verwerkt worden en waarvan er in de winkel producten te koop zijn. Even later zwermt de hele groep de winkel door op zoek naar jassen, (golf)tassen, schoenen, riemen en andere waren, alle gemaakt van paardenhaar, pijlstaartrog of koeienhuiden.
Daarna bezoeken we de zilveren werkplaats. In deze fabriek ligt het accent op de verwerking van zilver in schalen, sieraden en servies met bewerkelijke motieven. Het bewerken van zilver heeft in Chiang Mai een lange traditie. Vroeger werd het edele metaal gewonnen door oude Indiase of Birmese muntstukken om te smelten, maar tegenwoordig wordt het metaal geïmporteerd. Elk bezoek aan een fabriek eindigt steevast in een luxe winkel, waar je achtervolgd wordt door de verkoopsters, zodra je ook maar ergens te lang naar kijkt of iets aanwijst.
De laatste werkplaats in de serie betreft houtsnijwerk. In dit gebied, dat ooit was overdekt met bossen met teakhout en hardhout, is de bloei van de houtsnijkunst vanzelfsprekend. Hele boomstammen worden hiernaartoe gesleept om tot specifieke meubelstukken, siervoorwerpen of schilderijen te worden verwerkt en bewerkt met minieme motieven, waarna talloze lagen lak het houtstuk een glanzend uiterlijk geven. Ook hier weer een enorme winkel, maar de groep lijkt murw geraakt door de bezoekfrequentie van winkels en vlucht al gauw naar buiten...
Na de lunch worden we met koffers en al afgezet bij het Chiang Mai Railway Station. Iedereen zoekt z’n koffer uit en gezamenlijk lopen het station in op zoek naar de nachttrein die ons in ongeveer 14 uur met een gangetje van zo’n 50 kilometer per uur naar Bangkok zal brengen. Ruim voor de geplande vertrektijd komen we op het perron aan.
Na een poosje wachten, arriveert de trein en zoeken we onze coupé uit. Met vereende mankracht worden de koffers naar binnen gewerkt en zoekt iedereen z’n plek op om zich te installeren. Aangezien er nog tijd genoeg resteert, bezoeken we de stationsshop om wat versnaperingen (chips, water of ijs) in te slaan. Het is er echter druk, en het afrekenen gaat erg moeizaam vanwege het tekort aan wisselgeld. Met een ingezette looppas halen we nog net op tijd de trein...
De trein begeeft zich langzaam op weg naar wat kleinere stations en al gauw worden onze plaatsbewijzen door een soort spoorwegpolitie gecontroleerd. Even later rijdt de trein door een tunnel, waarna ons een wijde blik op de omgeving wordt gegund. De fotografen onder ons kunnen hun hart ophalen, want het traject bevat veel bochten, waardoor de lengte van de trein goed te zien valt. De deuren van het rijtuig blijven tijdens de treinreis gewoon open, waardoor men even kan uitwaaien op het treeplankje...
Een verkenning van de trein geeft ons zicht op het verouderde interieur en op de toiletten, maar omdat die niet om aan te zien zijn, gaan we maar snel wat anders doen. Met de gids meegeteld, hebben we als groep het hele rijtuig voor ons zelf, waardoor het al snel een gezellige boel wordt. Er worden verschillende spelletjes gespeeld, zoals boggle, mens-erger-je-niet, dammen, regenwormen... en alles wat verder ter tafel komt.
Omdat er deze avond geen diner wordt geserveerd, krijgen we allemaal een kartonnen box met versnaperingen om deze tijdens de lange treinreis te nuttigen. Alhoewel niet iedereen trek heeft, worden ’s avonds toch de meeste doosjes opengemaakt om het treinsurvivalpakket te aanschouwen. Afhankelijk van de smaak was het doosje goed te verorberen.
Een conducteur in legeruniform komt tegen 21.00 uur ’s avonds al langs om de bedden op te maken. Als je nog op wilt blijven, slaat hij je bed over. Maar als hij klaar is met de rest komt hij alsnog langs... De zitplaatsen bouwt hij dan om, rolt de matrassen uit, doet een sloopje om de kussens en legt de dekens neer. En dat 32 keer, je ziet hem bijna zweten... De ene groepshelft gaat alvast naar bed, de andere helft leest nog even een boek of maakt een praatje. Even later, als de klim naar het bovenbed is ingezet valt pas op wat een smalle slaapplaats dat eigenlijk is en dat je je er amper kunt omkleden.
De cadans van deze nachttrein houdt ons eerst een tijdje wakker, maar suddert daarna iedereen in slaap. Met oordopjes in proberen we uit te slapen, maar rond 6.00 uur worden we ruw gewekt, omdat de bedden weer in zitplaatsen worden veranderd. Hierdoor moeten we er toch haastje-repje uit... Dit vroege opstaan geeft wel de gelegenheid om van de zonsopkomst te genieten.
‘s Ochtends vroeg houdt de gids een ogen-inspectie, om te kunnen bepalen of we wel goed hebben geslapen. Bij de meesten schijnt dat redelijk gelukt te zijn. Echter, als we na ruim een uur ons rijtuig bekijken, valt toch op hoe aantrekkelijk de slaap kan zijn.
Rond half acht rijden we voorbij de stationnetjes van een aantal voorsteden en arriveren dan bij wat wel een groot rangeercomplex lijkt, maar onze eindbestemming vormt: Bangkok. De lange trein rijdt het grootse station binnen en even later kijken we toe hoe onze koffers -via de coupéramen- worden uitgeladen.
Via de grote hal van het Hua Lampong station met zijn enorme gewelfde plafonds, grote dakramen en brede ingangen, wandelen we naar buiten om de koffers de klaar staande touringcar in te begeleiden. We steken daarna het drukke kruispunt onder, in de richting van het ons bekende hotel voor het groepsontbijt.
Na het ontbijt rijden we via de grote rivieren van Bangkok naar het zuiden, naar Hua Hin, onze laatste bestemming in dit exotische land in Azië. Onderweg valt de een na de ander ten prooi aan een droom over de avontuurlijke belevenissen van de afgelopen dagen.
