De centrale laagvlakte is het historische hart van Thailand. Hier liggen de indrukwekkende ruïnes van de oude steden. Als eerste bezoeken we de belangrijkste culturele attractie, de oude stad Ayutthaya die 400 jaar lang de hoofdstad van Siam was. Rechts is de maïskolfvormige prang van de best bewaarde tempel Wat Phra Ram (1369) te zien.

Rond 1350 werd Ayutthaya het machtigste koninkrijk in Siam en in 1438 had het Sukhothai ingelijfd. Het rijk ging in 1767 ten onder, toen de hoofdstad werd geplunderd na een lange strijd met Birma. De ruïnecomplexen roepen het glorierijke verleden op van deze nationale schat. Ayutthaya kende zijn grootste bloei in de 17e eeuw. De stad was in die tijd groter en dichter bevolkt dan Londen en Parijs. Het koninkrijk, dat handelsbetrekkingen onderhield met China, India, Ceylon en de Maleisische staten had ook winstgevende contacten met Japanners en westerlingen. De V.O.C. had er zelfs een handelspost.

De koninklijke tempel Wat Phra Si Sanphet uit 1448 stond binnen de paleismuren, maar van het bijbehorende paleis is eigenlijk niets overgebleven. De tempel wordt bewaakt door drie in 1956 gerestaureerde chedi’s. In de kamers van de chedi’s (stoepa’s) liggen behalve de as van de koningen ook Boeddhabeelden en koninklijke parafernalia begraven.

In Ayutthaya maakte men er een sport van om zoveel mogelijk chedi’s, dat wil zeggen klokvormige bouwwerken neer te zetten om de oude stad Sukhothai af te troeven. Chedi’s zijn boeddhistische bouwwerken die symbool staan voor de verlichte geest. Als variant op de bouwwerken van Sukhothai is in Ayutthaya een steile trap naar de ingang van de chedi’s aangebracht.

De 33 vorsten van Ayutthaya, die het Theravada-boeddhisme beleden, namen het idee van het goddelijk koningschap van de Khmer over. Ze bouwden vele paleizen en tempels, maar de meeste ruïnes die we hier vinden zijn van gebouwen uit de eerste 150 jaar van het bestaan van de stad.

Na de archeologische hoogtepunten bezoeken het tempelcomplex Phra Mongkhon Bophit. Dit gebouw is in 1956 in oorspronkelijke stijl gerestaureerd. Het eerste bouwwerk is door koning Chairachathirat rond 1538 opgeleverd.

Dit complex herbergt één van de grootste bronzen Boeddha-beelden van Thailand. Het 12,45 meter hoge vergulde beeld stamt uit het eind van de 15e eeuw en is talloze malen gerestaureerd.

De ultieme zoektocht over verschillende continenten van de aarde en het dóórreizen van bijna ontelbare landen is ten einde gekomen. Het heeft lang geduurd, maar uiteindelijk is hij toch te vinden: de geldboom.

Op de terugweg uit dit historische park kom je gewoonlijk langs talloze kraampjes die allemaal wat aan je kwijt willen. Eén kraampje trekt onze belangstelling, pannenkoeken van suikerriet worden daar gemaakt. Het blijkt een heerlijke delicatesse.

Na een rit van een kleine twee uur komen we aan bij restaurant Siam Rose, alwaar we eerst de tuin bekijken en daarna lunchen in een bijzondere gelegenheid. Het smakelijke eten wordt geserveerd vanuit een opgezet bootje.

Na nog eens drie uur rijden arriveren we in Phitsanulok bij het Amarin Lagoon Hotel. Dit vijfsterren hotel is gelegen in een sfeervolle ambiance en omgeven door een tropische tuin.

Een luxe resort-hotel met een zwembad met zo’n uitstraling moet natuurlijk gelijk verkend worden. Maar eerst moeten de koffers naar de kamer gebracht worden, waarna we via de andere uitgang richting de lagune lopen.

In zo’n tropisch aandoende omgeving kan niemand achterblijven. De hele groep vertoeft daarna aan of in het zwembad voor een balspelletje of wat anders. Helaas vliegt de tijd voorbij, en moeten we ons klaarmaken voor het volgende onderdeel op het programma.

Na het diner maken we nog een romantische wandeling in de omgeving van het hotel en door de feeërieke entourage van de lagune. Eigenlijk is het jammer dat we hier maar één dag/nacht verblijven...

Om half zes die dag staan er maar liefst 31 riksja’s klaar op de Phra Ong Khao Road om voor de hele groep een fietstocht door de stad Phitsanulok te verzorgen. Het lijkt een heel gedoe om zoveel riksja’s bijeen te verzamelen.

Nadat iedereen een plekje in de privé fietstaxi’s heeft uitgezocht, brengen onze chauffeurs de stoet in beweging. Een sliert van 31 riksja’s trekt onderweg veel bekijks. Nu vormen we zelf een attractie.

Na een aantal slaloms op deze driewielers kunnen we de verkeersader Singhawat Road achter ons laten en de omgeving weer goed in ons opnemen.

We worden de drukke winkelstraat Aka Tholsarot Road ingestuurd en merken dat de riksja’s overal tussendoor kunnen glippen, terwijl andere bestuurders ongeduldig op hun beurt moeten wachten.

Onderweg komen we nog langs een wat (voor de ingewijden in de Thaise taal) en bereiken de Kon Rak Sukhapap Road die ons langs het Chom Nan, oftewel het Riverside Park brengt. In dit park is men net begonnen aan een muzikale fitnessoefening.

Even verderop komen we langs de Naresuan-brug over de Nan-rivier. De brede rivier die van deze stad een druk handelscentrum heeft gemaakt.

We rijden voorbij de Clock Tower-rotonde en komen even later aan op Aka Tholsarot, die ons naar de grootste rotonde van deze stad leidt. Op deze rotonde bij het Railway Station is een grote ouderwetse locomotief geplaatst.

Na het station komen we langs de markt, met aan de kant van de weg uitgestalde waren. Bij Ramesuan Road steken we het spoor over en vervolgen via Thamma Bucha Road onze weg terug naar het hotel.

Om een uur of acht ’s ochtends komen we al weer aan bij het 70 vierkante kilometer grote Sukhothai Historical Park, een complete historische tempelstad met 193 ruïnes. Gelukkig gaan we ze niet allemaal bekijken... We huren een fiets omdat het park te groot is om het te voet te verkennen. Al gauw hebben we een mooi uitzicht op Wat Sra Si met een zittende Boeddha van pleisterwerk. Deze tempel is gelegen op een eiland in het Traphang Trakuan-meer.

In het midden van de Koninklijke Stad, omgeven door grachten en muren, ligt het grootste tempelcomplex en het spirituele centrum van het Sukhothairijk (1238-1350), de Wat Mahathat. Dit complex wordt gedomineerd door een chedi in de vorm van een lotusknop, een voor die tijd unieke stijl. Aan weerszijden vindt men de Phra Attharot beelden, de grote Boeddha’s in mondops. Vooraan de tempel is een zittende Boeddha te midden van zuilen te zien; ooit onderdeel van de grootste wihan (soort klooster).

Even later komen we nóg een zittende Boeddha tegen. De diverse handgebaren of mudra’s van de boeddhabeelden hebben verschillende betekenissen. Bij dit gebaar, de Bhumisparsha mudra, is de rechterhand omlaag met vingers naar beneden en de handpalm naar het lichaam gekeerd. Deze houding symboliseert de aanraking van de aarde. Deze houding verwijst naar het moment dat de historische Boeddha (Gautama de Boeddha) de verlichting bereikte en daarbij de Aarde als getuige aanriep.

Schuin achter de Wat Mahathat zien we de pittoreske Wat Trapang Ngoen. In het midden hiervan bevindt zich een wihan met een zittende boeddha. De chedi op de achtergrond heeft een lotusknopachtige vorm en een 10 meter hoge toren. Deze wat geeft de betekenis van Sukhothai goed weer: dageraad van schoonheid.

Na vijf minuten fietsen komen we aan bij de Wat Si Sawai. Deze in Khmer-stijl gebouwde tempel was gewijd aan de Hindoe-god Shiva. De Thai veranderden hem in een boeddhistisch heiligdom. Achter de resten van de grote tempel staan drie gerestaureerde laterieten prangs (soort chedi’s), die alle van decoraties zijn voorzien.

Aangezien we nu in een uithoek van het centrum van Thailands belangrijkste bezienswaardigheid zijn beland, hebben we een aardige fietstocht voor de boeg: tien minuten. Nu weten we gelijk weer waarom we niet zijn gaan wandelen...

De gids verzamelt de groep aan het eind van de vijver bij het monument voor koning Ram Khamhaeng (1275-1317) en verhaalt over deze beroemdste en belangrijkste monarch uit de Sukhothai periode.

Na een klein kwartiertje fietsen arriveren we weer bij de fietsenwinkel aan de Oostpoort. Het is nog niet echt druk, want er staat een zeer grote verzameling fietsen te wachten op andere toeristen, maar het is tenslotte ook nog maar half tien. Hierna verlaten we Thailands eerste onafhankelijke koninkrijk en tevens de geboorteplaats van de Thaise natie.